• Hoe doe je goed onderhoud aan je racefiets

    Maintenance of the front gear and sprocket of Shimano 600

    Schoonmaken

    Bij Mister Vélo, worden de racefietsen die we binnenkrijgen volledig gedemonteerd. Alle onderdelen worden grondig gereinigd, ingevet en weer werkzaam gemaakt. Door onderhoud op deze manier uit te voeren, gaat de fiets weer tijden mee. Voor de gebruiker gaat zo’n uitgebreide servicebeurt waarschijnlijk te ver. Gelukkig kun je gerust eenvoudiger te werk gaan maar houdt er wel rekening mee dat goed onderhoud zeker belangrijk is voor de levensduur van je racefiets.

    Welke onderdelen verdienen de meeste aandacht?

    De onderdelen die tijdens het fietsen het meest te verduren krijgen, zijn de ketting, de tandwielen, remblokken en de voor- en achterderailleur. Ook de banden en de kabels zijn belangrijk maar zijn vaak optisch goed te beoordelen. Houdt de remblokjes goed schoon. Met name na een rit in nat weer. Er kan dan nogal wat zand op de blokjes achterblijven. Dit is slecht voor de velgen en je remweg. De banden kun je het beste voorafgaand aan iedere rit checken op eventueel achtergebleven steentjes in het loopvlak. Door deze te verwijderen, wordt de kans op lekrijden verkleind.

    De bewegende onderdelen van je racefiets dienen goed onderhouden te worden. Maar hoe doe je dat?

    De ketting

    De meeste mensen denken, hoe meer smeer op de ketting, hoe beter. Niets is minder waar. Houd de ketting ‘droog’ met andere woorden; gebruik na een paar ritten, bijvoorbeeld na iedere 250 km een doek om de ketting schoon en droog te maken.

    Plaats de fiets tegen de muur en houdt een doek om de ketting. Draai het pedaal naar achteren net zo lang totdat dat de ketting schoon is. Druppel daarna een filmlaagje teflon olie over de ketting en verwijder de overtollige olie de volgende dag. Doe dit omdat teveel olie juist zand en stof zal aantrekken. Het hoopt zich op tussen de achtertandwielen en de derailleur en dit wil je zoveel mogelijk voorkomen.

    De voor- en achterderailleur

    Je zult merken dat er zich, vooral met natte weersomstandigheden, zand gaat ophopen tussen de bewegende delen van de voor- en achterderailleur. Beide zijn het beste te onderhouden door ze gewoon met water en zeep schoon te borstelen. Dit hoeft niet na iedere rit maar wel wanneer je merkt dat er zand in beide systemen zit. Wanneer je beide schoon hebt, droog dan alles goed na. Ook hier kun je gerust wat olie gebruiken. Maar wees spaarzaam. Hoe meer olie, des te meer aangekoekt vuil.

    Let op: gebruik nooit een hogedrukreiniger. Water is schadelijk voor kogellagers in wielassen en bracket. 

    De remblokken

    De weersomstandigheden in Nederland zijn niet altijd optimaal. Je zult snel merken dat bij nat weer je remblokken een knerpend en schurend geluid gaan maken. Dit heeft consequenties voor de velgen van je racefiets. Maar ook voor de remweg. Vooral bij vintage racefietsen met verchroomde wielen kan het remmen beduidend afnemen. Dit kan uiteraard gevaarlijk zijn. Controleer daarom voor iedere rit de remblokjes en houdt deze zoveel mogelijk schoon.

    Fietsen op een vintage racefiets met nat weer is sowieso niet ideaal. Dit omdat de meeste onderdelen oud zijn en gezien hun leeftijd minder geavanceerd zijn dan bij moderne racefietsen. Wees dus altijd extra alert bij nat weer!


    Tot slot

    • Check voor iedere rit je banden, remmen en of de ketting soepel loopt
    • Wees spaarzaam met olie op de ketting
    • Onderhoud je fiets na een aantal ritten (ca. iedere 250 km)
    • Wees extra alert bij nat weer
    • Laat uitgebreid onderhoud over aan een vakman
    • Regelmatig goed onderhoud uitvoeren aan je racefiets in belangrijk. Schoonmaken en onderhouden van alle componenten zal de levensduur ten goede komen en bespaart onnodige kosten.
  • The frame size of a racing bike. How to determine.

    The frame size of your racing bike

    Regelmatig krijgen we de vraag: "wat is de juiste framemaat voor mijn lengte?"

    Deze vraag is vrij eenvoudig te beantwoorden. Op het internet zijn genoeg tabellen te vinden die bij jouw lichaamslengte de juiste framemaat vermelden. Maar houdt er bij dit soort lijstjes rekening mee dat het slechts gemiddelden zijn. Ieder mens is anders gebouwd en lichaamsverhoudingen kunnen over het algemeen nogal verschillen. Zo hebben vrouwen ten opzichte van mannen vaak in verhouding langere benen en hebben mannen langere armen dan vrouwen. Dus om comfortabel te kunnen fietsen is de juiste framemaat een vereiste.


    Hoe je kunt meten om je framemaat te bepalen


    Methode 1:

    Er zijn verschillende manieren om de juiste framemaat te kunnen bepalen. De meest nauwkeurige manier is om je binnenbeenlengteGa hiervoor met de rug en beide hakken tegen een muur staan. Plaats de voeten 15 cm uit elkaar en meet vanuit de lies tot aan grond. Doe dit met de schoenen uit. Deze maat vermenigvuldig je vervolgens met 0.68. Dit is je framemaat hoogte. Let op: rond naar af naar beneden. Dus 54,7 wordt 54 cm.


    Methode 2:

    Een andere manier om de juiste framemaat te bepalen, is te meten vanaf de bovenzijde van je knieschijf tot aan de grond. Doe dit met de schoenen aan. Je zult begrijpen dat je dit doet met de schoenen die je tijdens het fietsen gaat dragen; dus niet meten met plateauzolen en hoge hakken.


    Is de lengte van het frame ook belangrijk?

    Absoluut! De lengte van het frame Een te lange bovenbuis met een te lange stuurpen, maken het fietsen onaangenaam. De nekspieren worden hierdoor te strak aangespannen en dit wil je voorkomen.

    Om de juiste maat te bepalen, plaats je beide handen bovenop de remgrepen. Zijn je armen licht gebogen, dan is de lengte goed. Zit te gestrekt, dan kun je beter een kortere stuurpen monteren. Bij een geringe afwijking kan het helpen de stuurbocht iets naar je toe te kantelen. Zo kom je iets rechterop te zitten en zal deze houding meer ontspannen aanvoelen.

    Ook bovenstaande methoden zijn gemiddelden. Voor de juiste afstelling en voor advies op maat kun je beter langskomen in de winkel. Wij kunnen je helpen met de juiste afstelling van je racefiets.

  • Een nieuwe uitdaging in de wereld van vintage racefietsen

    Het was voorjaar 2014 en ik besloot van de ene op de andere dag een oude racefiets te kopen. Omdat ik in die periode veel in mijn psychologieboeken zat te lezen, besloot ik de ‘sleur’ te doorbreken en iets compleet anders naast de studie te gaan doen. Ondertussen was ik ook nog actief in de marketingcommunicatie. Maar ondanks een goedlopend bureau, gevestigd op een prachtige locatie in Groningen, besloot ik na 15 jaar het roer om te gooien.

    Ik wilde iets doen wat mij écht leuk leek. Iets waar ik mijn creatieve ei in kwijt kon en dat met sport te maken had. Verder leek het mij een geweldige uitdaging om te kijken of je met de juiste mindset en een gezonde dosis doorzettingsvermogen weer iets moois kon neerzetten. Iets waarmee je een duurzame bijdrage kon leveren tegenover de wegwerpmaatschappij waarin we leven. Deze mix van gedachten bleef een aantal dagen in mijn hoofd rondspoken.

    Sport als passie

    Al vroeg was ik bezig met sport maar bovenal geïnteresseerd in wielrennen. Ik vond het fascinerend hoe die kerels zoveel kilometers konden afleggen en de ene na de andere berg trotseerden... en dat iedere dag weer.

    Mijn hart lag dan ook vooral bij de Tour de France. De hele entourage, hordes mensen langs de kanten, de mooie beelden op tv. Uitgestrekte vergezichten en herkenbare streken; prachtig! Om nog maar te zwijgen over de mooie stalen racefietsen die men in die tijd gebruikte. Zelfs de langste etappes werden het kijken zo meer dan waard. En wat het helemaal compleet maakte: Mart Smeets samen met Jean Nelissen als commentatoren. De heren zaten vaak in snikhete commentaarhokjes op de finishlijn en konden honderduit vertellen over de renners, hun achtergronden en prestaties. Ongelooflijk! Oh ja… en Theo Koomen niet te vergeten; voor het verslagleggen van de etappe achter op de motor voor ‘radio Tour de France’.

    Zomervakanties om nooit te vergeten. Het was de gehele sfeer en de heroïek van de wielrenners die mij kennelijk aanspraken en nog steeds aanspreken.

    De start van het eerste project

    Toen ik op een middag van de bibliotheek naar huis fietste, stuitte ik op een oude verroeste racefiets van het merk Puch (een Oostenrijks merk, maar dat wist ik toen nog niet). Deze stond te koop bij een lerares maatschappijleer die er graag vanaf wilde. Achter haar huis in een té vochtige schuur waarvan de deur nog amper open kon, stond in de hoek het hoopje roest. Toen we het over de prijs eens waren, bood ze me een kop thee aan. Mooie verhalen en belevenissen kwamen ten tafel.

    Diezelfde middag besloot ik nog met mijn vintage ‘racefiets’ project aan de slag te gaan. Gewapend met een flex, vellen grof en fijn schuurpapier en wat basisgereedschap ging ik van start. Een mooie uitdaging... en dat was het! Schuren, plamuren en weer schuren. Grondverf en weer schuren enzovoort enzovoort. De dagen erop weer verder; aflakken en weer schuren. Net zo lang tot het op het ideale plaatje begon te lijken. Het moest een zwarte vintage ‘racefiets’ worden met veel chroom en bruine elementen, maar wel zo kaal mogelijk weer opgebouwd.

    Het proces

    De eerste stappen verliepen zonder noemenswaardige problemen. Alleen wat spierpijn maar de fiets werd er alleen maar fraaier op. Totdat ik bij de wielen was aangekomen. Deze maakten het resultaat er niet mooier op; het chroom was volledig door roest aangevreten en dat leek niet meer te redden. Na wat speurwerk op internet kwam ik een geschikte donorfiets met wél bruikbare wielen tegen. Althans dat dacht ik. Inmiddels waren wel alle onderdelen in huis: kabels, ketting, crankset en een mooie set banden die het geheel moesten afmaken.

    Toen ik de volgende ochtend vol enthousiasme de banden wilde monteren, lukte dit op geen enkele manier, wat ik ook probeerde, geen resultaat. Wat had ik fout gedaan? Gelukkig wist Google raad. Er bleken enorm veel verschillende maten en bandentypes bestaan. En ja hoor, ik had de niet zo veel voorkomende 27 inch wielen te pakken. En de juiste banden in een mooie bruine vintage kleur.... dat werd lastig, niet te krijgen. Even dacht ik: ‘weg project’. Maar de aanhouder wint. Na wat speurwerk stuitte ik op een Duitse website die mooie sets lichtbruine banden van Michelin met zwart loopvlak kon leveren. Ik was geheel in mijn nopjes.

    Een aantal dagen later kon ik mijn project succesvol afronden. Blij, trots en voldaan van alle inspanning. 

    Van hobby naar werk

    Ik had een hoop geleerd en vooral een hoop gedaan. Op fietsgebied was er een wereld voor mij opengegaan, waarvan ik voorheen het bestaan niet kende. Het internet staat vol met tips en tricks. En bepaalde merken hebben alles keurig netjes op het internet gezet. Zonder internet was het slagen van het project een stuk lastiger geworden. 

    Inmiddels, 5 jaar later, maak ik nog iedere dag dankbaar gebruik van deze kennis en de ervaring van de afgelopen jaren. Het zijn de belangrijkste ingrediënten om projecten voor opdrachtgevers te laten slagen. De juiste mindset, doorzettingsvermogen en streven naar de beste kwaliteit hebben van een hobby een beroep gemaakt.

nl_NL_formal
en_GB nl_NL_formal